Weblook

Vorige week zaten we aan de kust, ik had een stacaravan gereserveerd op Les Sablons, hier zaten we al eerder met mijn verjaardag, en 2 jaar geleden hadden we er in september ook al een keer een paar dagen doorgebracht. De camping ligt op ong 2u rijden van thuis, en heeft het strand aan de ene kant, en aan de andere kant kan je heerlijk fietsen, op 5minuten zit je langs de canal du midi. Op het (megagrote) terrein zitten ook nog eens een paar zwembaden en glijbanen, ideaal dus om een weekje wat anders te doen. (hoewel in de zomer daar zijn, toch wel echt niet mijn ding lijkt)

De stacaracan was netjes, alleen het bed was wat minder: een mousske op een houten plank, ai mijn heup en ai mijne rug. We hebben heel de week goei weer gehad: geweldig om te lezen (boekskes! We hadden geboekt bij Roan en er lagen stapels achtergelaten vrouwenboekskes), te zwemmen in de zee (niet te koud, niet te warm), te zwemmen in la piscine, stukskes te gaan fietsen, en wandelen langs de zee (wat kan ik genieten van het geluid van de zee, de golfkes zien rollen... Valt in de categorie aquarium en houtvuur, zeer ontspannend)
's Avonds zaten we al vroeg binnen wegens een overaanbod aan "mugjes", maar niet getreurd, de laptop was mee en zo hebben we nog eens voor de verandering wat filmpkes gezien.

Voor vrijdag hadden ze regen voorspeld, we hebben dan maar besloten een dag eerder huiswaarts te keren (de gedachte aan slapen in mijn eigen bed speelde hierin ook een doorslaggevende rol :-)

Terug thuis waren de poezen ook zeer content dat we er weer waren! Eindelijk mochten ze weer naar buiten! Door de week had Roselyn ze te eten gegeven, zij is de dame van wie we ons huisje gekocht hebben. Toen we vorige maand bij hen waren, zei ze dat ze wel voor de poezen zou zorgen als we weg zouden gaan, heel apart want sinds het huisje van ons is, is ze niet eens meer door de straat durven gaan! (teveel herinneringen, haar vader heeft hier 50jaar gewoond). Ik heb het haar nog 3x gevraagd of ze wel zeker was, "Oui, oui, j'y vais!". De poezen hadden we geinstrueerd om zeer lief te zijn, want dat de lieve mevrouw misschien wel ns natte oogjes zou krijgen, en ze hebben zich goed gedragen. Ze vond het super, Tommie kwam om knuffels en aandacht vragen, Grover was ook gewoon zijn zachte zelf, allez, dat was goed meegevallen. Van de week als we de sleutel gaan ophalen eens vragen of ze nu ook ne keer tot hier durft komen voor nen apero...