|
 |
|
 |
|
Fietsen
Na weken van drukte, slapkes, en hitte, besloten we vanmorgen nog eens te gaan fietsen. Het was maar en graad of 25 en bewolkt, dus het kon wel, dachten we. Het had nog niet geregend, dus de lucht was nog niet echt prettig zuurstofrijk, maar het zou wel lukken. De eerste 2km ging best: heuvel op, nog heuvel op, en dan een km of 4 voeten van de pedalen en gaan! De heuvel die daarop volgde lukte ook nog redelijk, maar na een minibreak en een granenreep (met chocola, ah ja!), was bij mij het kaarske een beetje uit. Beetje benauwd wegens zware lucht, kriebelknieën (slap gevoel, normaal trap je dat er wel uit, maar nu dus niet. Grr!), het ging me niet af.
Nog maar een pauze ingelast en ons zwemgerief aangetrokken om wat af te koelen (merci Henny!) en dan naar huis. Ik ben er geraakt, maar zeer doucement! Daan had ook wel last van t weer, maar die fietste nog iets frisser en fruitiger (ver) voor mij uit.
Ach ja, de volgende keer wachten we wel tot het ne keer goed heeft geregend, of moeten we toch ne keer om 6u opstaan. Naar t schijnt is het dan aangenaam buiten, ik weet alleen niet of ik daar achter wil komen :-) In mijn bed is het dan ook zeer aangenaam!
lees (2) reacties
Reactie op 23-8-2009 16:40 van Karine van http://antistlesfaitsdivers.web-log.nl/Helemaal eens met tante Rita, maar ook met jou :-D Dat wil wel zeggen opstaan voor het klokske hier luid en de wekker zetten. Ooit hoop ik dat het lukt... maar hier zit nen ouwen diesel denk ik
Reactie op 21-8-2009 19:29 van tante RitaDat gevoel ken ik wel en je wacht inderdaad best tot het eens geregend heeft. Om 6 uur 's morgens heeft ook wel iets hoor! Alleman slaapt nog en jij bent al actief!
Reageren?
Vul de onderstaande velden even in
|
|
|
 |
|
 |
 |
|
 |
|
Fête en bezoek
Vorige week donderdag gingen we mijn ouders ophalen in Foix, na een dagje treinen en tgv-en. Hier thuis aangekomen werden ze er al gelijk ingegooid: donderdagavond=avondmarkt-avond! Op de markt een plekje gezocht, samen met H&E en Daans familie uit Amsterdam, en dan een rondje 'wat eten we?' Vader ging voor de paella, Daan haalde wat worstjes bij de slagerskraam en moeders en ik gingen bij de slager voor een kippenpoot en wat merguez-worstjes. Bij het standje van de lokale epicerie nog een fles wijn en smullen maar. Achteraf nog een stuk pate, wederom van de slager (ja, we hebben de lokale slager eindelijk ontdekt!), en een stuk kaas van de andere epicerie, nog een fleske wijn en uiteraard het nodige klapke hier en babbeltje daar. Het entertainment die avond was een country-dansgroep. Was wel grappig. Eerst wat showkes van hen zelf (duimen in uw broekzakken haken, 2 paskes naar voor, 3 naar achter, ne keer draaien, tik links tik rechts, ge kent dat wel), en daarna nog 2 danskes aanleren aan wie dat wilde. Het was wel schattig.
Op vrijdagavond gingen we met het koor zingen op de avondmarkt in Léran, de oudertjes mochten meedoen (ze waren al eerder een keer mee naar de repetities geweest, dus dat ging bijna vanzelf). We hebben een keer of 5 gezongen, en kregen er zelfs te eten! Op zaterdag was het relatief rustig, met wat werken en wandelen. Die dag zou ook het 'Fête locale' beginnen, 4dagen muziek en show, elke dag wat anders, helaas regende het en viel de eerste dag in het water. Zo konden we wel op tijd naar bed. Zondagochtend maakten de majorettes een toer door het dorp, met erachter een selectie van de lokale fanfare. Terwijl we erna nog naar een showke van hen stonden te kijken, werden we door Gerard uitgenodigd voor de apero. Allez vooruit dan :-) wij weer mee (daar zaten we van de week ook al, met de eau de vie). Gezellig gebabbeld, gedronken, en weer met een zak groenten huiswaarts! 's Avonds was het weer wel ok, en zijn we gaan kijken naar de show van Les Melomanes. Om een uur of 11 maar weer naar huis, alleen kwam er van slapen weinig in huis, tot half 3 gingen ze door met meezingers, dansers, en boenke-boenkers. En eer ge dan weer in slaap bent daarna...
Maandag werd er weer gewerkt in een hof (merci moeke!) en werd de zolder opgeruimd (et merci papa!). Daarnaast werden er naarstig plannen gemaakt om ergens anders te gaan slapen. Uiteindelijk hebben we de tent opgezet vlakbij, op camping La Regate. We hebben een grote tent met 2 compartimenten, dus dat paste wel. En het was stil..... zalig!
Dinsdag was het nog steeds goei weer, en zijn we (zoals je van de goeie toerist kan verwachten) op het heetste van de dag naar het kasteel van Roquefixade gewandeld. Schoon uitzicht, dat wel, maar warm!
's Avonds was het de laatste dag van het lokale feest, en stond er de traditionele mounjetade (ik schreef er vorig jaar al eens over) op het menu. Het was gezellig, met een stel praatgrage Fransen aan mijn rechterkant. Om een uur of 11 zijn we toch maar weer in de auto gestapt richting tent. Aan het meer nog wat genoten van de rust (nu ja, de wind stond goed en het was helder, dus we konden vaag de muziek nog horen) vooraleer we in bed kropen.
Woensdag vroeg uit de veren, Daan moest om half 9 achter de pc zitten, dus snel al het slaapgerief in de auto gestopt, gevraagd op de camping of we de tent wat later mochten ophalen wegens nog nat, en dan richting huis. We waren allemaal nog een beetje duf, dus er is wel gewerkt en gewandeld geweest die dag, alleen allemaal iets rustiger dan normaal.
Gisteren (donderdag) ochtend was het alweer voorbij, om 9u hebben we het bezoek uitgezwaaid, die vertrokken weer via Toulouse en Bordeaux naar Brussel en dan verder naar huis. Na zo'n drukke week hier, hebben ze bijna weer vakantie nodig om bij te komen :-) Maar het was gezellig, en we zijn blij dat we hebben kunnen delen hoe we hier leven en werken!
lees (3) reacties
Reactie op 11-8-2009 17:51 van loeja ja, die fransen kunnen een feestje op poten zetten. Met wat couleur local en tomat in vieren kan dat best leuk zijn
Reactie op 7-8-2009 17:19 van tante RitaDe Roquefixade wenkt toch wel, maar ik zal best mijn broer geloven. Weer een fijne week achter de rug en het Franse leven gedeeld. Moet dat nog meer zijn?
Reactie op 7-8-2009 17:16 van bommaIk zie dat het wel echt gezellig geweest is, dag én nacht. Zo in de tent slapen is weer eens iets anders en dan nog lekker eten ...dat is genieten!
Reageren?
Vul de onderstaande velden even in
|
|
|
 |
|
 |
|
|
|
|
|
Wie zijn wij
Wij, Daan (NL) en Kristel (BE) wonen sinds de zomer van 2007 in Frankrijk. Hier vanalles en nog wat over het leven en zijn lusten en wat weet ik ook al meer.
Dit is het nieuwe log, als je wil teruglezen tot begin 2007, klik dan hier
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Contact
Mail ons of laat een berichtje achter in ons gastenboek!
VANAF NU OOK SKYPE! Skype ons op kristel911.
bekijk gastenboek
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Leesvoer
De eenzaamheid der priemgetallen leest zeer vlotjes weg! Fijn geschreven, korte hoofdstukjes, ideaal tussendoor-even-tijd-dus-ik-lees-nog-een-stukje-boek.
Sashenka van Simon Montefiori is uit! Las zeer prettig, deed me beetje nadenken over oorlogse toestanden. Ben daar niet zo voor precies.
Haar naam was Sarah heb ik in januari uitgelezen. Mooi boek, moest af en toe efkes opzij gelegd worden wegens beetje heftig.
De jongen in de gestreepte pyjama las ik na "haar naam was Sarah". Vond dat laatste boek veel meer indruk maken, had met momenten een hekel aan de jongen (niet die in pyjama) uit het eerste boek.
A beginner's guide to acting English, is net uit. Wel aardig, niet fantastisch, maar een hoofdstukje elke avond is wel prettig.
En al maandenjaren ligt Vogels zonder vleugels van Louis de Bernières te wachten om uitgelezen te worden.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Welke dag is het vandaag?
|
|
|
|
|
|
|
|