Gisteren de eerste bezoekers van 2009 weer naar de luchthaven gebracht: mijn ouders zijn een week hier geweest, en het was weer leuk! Het weer was ook super, van de eerste tot de laatste minuut een prachtig zonnetje, zal wel pijn gedaan hebben toen ze in Charleroi landden! De liftende man die we op weg naar huis oppikten, vertelde dat Charleroi mottig grijs was. (Hij was met de vlieger naar Carcassonne gevlogen en moest naar Foix. Als je geen auto huurt zijn er 2 opties: met de trein, maar dat gaat via Toulouse (heel erg om!), of met autostop. Hij had dus het laatste gekozen, we pikten hem op net voorbij Fanjeaux en lieten hem achter in Mirepoix. Met wat geluk was ie nog voor het donker in Foix!)
De week is zoals gewoonlijk weer voorbijgevlogen, en iedereen heeft zich goed geamuseerd. Daan en ik moesten ook nog werken tussendoor, dat gaf hen de tijd om bijvoorbeeld hout te zagen (ons geleverde hout uit het najaar was te groot, vaders wilde wel wat stukjes halveren), wat aan de jazzmuziek te oefenen (moeders zat daar goed in de zon in de living!), samen een stapke en fietske te wagen, maar ik kreeg ook gezelschap tijdens het grasmaaien! Mama deed dat goed achter het grasmachien!
Op vrijdag samen naar de markt en 2kg aardbeien gescoord (het waren goei hè papa!), lekker gaan eten bij ons lokale restaurant (merci!) en in de namiddag nog samen aan de klus. Zaterdag zijn we een toertje door de omgeving gaan maken, 's ochtends ieder zijne smos (broodje gezond) gemaakt en daar hebben we 's middags in Rennes-les-Bains in het zonnetje van genoten (met roséetje ervoor en dutje erna). Daarna door naar de Gorges de Galamus, een diepe kloof waar je doorheen kan rijden (vorige keer met de bomma en tante Rita) of ook gewoon door kan wandelen, dat deden we dit keer. Ik verkies toch de auto. Zo lopen langs een muurtje dat halfweg je bovenbeen komt, met daarnaast een kloof van een meter of 80 diep, die een klein beetje heel erg zo aan je lijf trekt, nee, het is indrukwekkend om te zien, maar ik vind het toch doodeng. Lijkt me ook niks om met (kleine) kinderen doorheen te wandelen. Denk niet dat mijn hart daartegen kan...
Zondag was nog een klusdag, helaas voor papa niet met het gewenste resultaat (vloer badkamer2 nog niet klaar), maar mama en ik hebben ons goed uitgeleefd op wat lappen stof om zo de witgoedhoek in de keuken aan het oog te onttrekken. (wat zeg je? Wil je foto's zien? Ja, ok, binnenkort weer een foto-update van het huis). Doordat alles wat langer duurde dan tevoren ingeschat, was het geen rustige lange laatste avond, maar zaten we pas om 9u te eten en moest toen iedereen nog douchen. Toch nog maar even het vuurtje aangestoken en zo kon iederen zalig opgewarmd in bed.
Nu zijn ze weer thuis en is hun routine weer begonnen. Daan heeft vandaag ook weer gewerkt en ik heb zoals ik eerder al aankondigde EINDELIJK de belastingpapieren ingevuld. Morgen op de post want ik was een half uur te laat daar...
Er zullen toch wel ietwat veiliger gorgeskes zijn hé, nog een hoop te verkennen. Toch een goeie combinatie voor de gasten, vakantie en af en toe een handje toesteken. Zo komt dat wel in orde met jullie verbouwingen. Hou het weer maar zo lang mogelijk vast. Reactie op 24-3-2009 21:31 van tante Rita
Een goedgevulde en heel gevariëerde week, dat kan alleen maar leuk en te snel voorbij zijn.
Laat voor ons ook nog een klusje om te doen! Reactie op 24-3-2009 20:58 van mama
goed dat er fotoos zijn om na te genieten, weeral een fijne herinnering bij!'t zal daar weer rustig(er) zijn aan tafel!wij weer aan de gewone kost, morgen savooi,niet speciaal maar ook lekker(misschien kan die ook in een wokgerecht, dat zoeke-we-effe-op!)
Bijna 2 weken lang was de lucht heerlijk blauw. 's Ochtends nog fris tot zeer fris (graadje of 5,6), maar zo rond het middaguur kon dikwijls de trui wel uit. We hebben ervan genoten door veel middagwandelingetjes, stilsta- en natuursnuffelmomentjes, ramen open, deur open, zonnebril op en af en toe een koffie op het terrasmomentje.
De blauwe poes...
Door het schitterende lenteweertje, ging het kriebelen en zijn we begonnen ons koertje wat op te ruimen. Er lag nog veel bouwstof en rommel, aangekoekte cement, en door regelmatig te vegen heb ik toch al wel de helft in zakken klaar staan om weg te brengen. Er liggen allemaal kiezels die vastplakken in de betonnen ondervloer, handig want daar blijft als je staat te keren (lees: vegen, met een borstel) al het stof tussen liggen, maar ik heb gemerkt dat ik met lichte overtuiging van een hamer, de kiezels ook weer los krijg. Wordt nog een werkje van lange adem, maar ik ga me er wel op gooien. Mettertijd willen we wel een houten terras aanleggen, maar dat zal voor volgend jaar zijn. Wat we wel al gedaan hebben, is het geheel opgefleurd! Bij de bouwmarkt viooltjes en jasmijn en nog groene dingen gehaald, bij H. nog een hoop scheutjes en stekjes, et voilà, een vrolijk plaatsje! Als we nu door het keukenraam naar buiten kijken, zien we groen, geel, paars, roze, blauw, wit en bruin ipv alleen maar grijs. Echt heel tof! Na al het gewroet en gegraaf in de bloembakken, kwam de blauwe poes ook goed van pas. Het is een nagelborsteltje van Pylones, zij maken supervrolijke huis-tuin en keukendingen.
En van de blauwe lucht en de blauwe poes over naar de orde van de dag... de blauwe enveloppe, oftewel post van de Nederlandse belastingdienst. Die ligt al een hele tijd te wachten om ingevuld te worden, einddatum om terug te sturen was al verlegd van 30 september naar 31 maart, en inderdaad, hij ligt hier nog steeds. Zo me er weer even op storten en dan zal ie aan het eind van de middag richting Nederland gaan. Weer een zorg minder! lees (4) reacties
Reactie op 24-3-2009 21:25 van tante Rita
Dat ziet er fleurig uit. Ik ben benieuwd! Binnen drie weken staat de valies klaar Reactie op 24-3-2009 21:04 van mama
met eigen ogen gezien en goedgekeurd, nog even en de zon die hoger klimt geeft in de voormiddag voor 11 uur de kans op een gratis zonnebankkuur!af en toe er even inzitten en je bouwt een kleurtje op zonder moeite! Reactie op 24-3-2009 18:00 van bert
Graag nog een drietal weken dat soort weer vasthouden graag ... Reactie op 24-3-2009 16:08 van Pa
Heerlijk jullie hebben al kleur.
Tuin ziet er al echt Hollands uit.
Geniet, geniet van die dagen na al het geploeter
Nog een paar dingen moeten we de komende dagen in orde maken (tegeltje hier, vloertje daar...), want maandag start een drukke anderhalve maand: het bezoekseizoen is begonnen :-). Mijn ouders bijten de spits af, en die gaan dat gelijk doen in goei weer. Na een koude winter tot nu toe (vorige week nog sneeuw niet zover hier vandaan), worden de dagen nu precies toch eindelijk wat warmer. De jas blijft soms thuis, gaat niet altijd meer toe, sommige bomen gaan al voorzichtig botten, ja, de lente is in aantocht!
Na mijn ouders komt misschien nog vriendinnetje C, dan begin april eerst Daans oud-collega, dan mijn broer, de bomma en tante Rita, en dan eind april Daans vriendje M. Gelukkig hebben we zeer zelfstandige bezoekers. Je hoort wel eens van mensen hier dat het bezoek verwacht van ge-entertaind te woren, maar ons werkleven gaat gewoon door, dat gaat dus niet. Het bezoek trekt zijn plan, wij proberen een dag of 2 extra vrij te houden, of een dagdeel, 's avonds gezellig eten met veel aan tafel, een kaartje leggen, nog een fleske wijn opentrekken, vanaf dit jaar ook een houtblokske op het vuur gooien, dat komt helemaal goed! Het is altijd supergezellig met bezoek, en we moeten ook altijd een beetje afkicken erna.
Vanuit dit dorp valt er ook weer vanalles te wandelen. We hebben gisteren een wandelingetje gedaan, dat ons was uitgelegd door de secrétaire van de maire. Toen hij het uitlegde, kwam er wel wat vertwijfeld knikken van ons aan te pas (" a gosj au chang" Wat is in hemelsnaam een chang? Ik zal het wel herkennen als ik het tegenkom hopelijk!!). Later viel onze euro, een chang is natuurlijk een champ, een wei! Dieje gosj zijn we al wel aan gewend (gauche), maar sorry, chang moest even doorsijpelen. Het wandelingetje ging eerst de heuvel op, mooi zicht op het dorp, dan door de wei (over de draad geklommen. Foei! Loop je daar heel de tijd rond te kijken of de boer niet met zijn riek achter je aan komt. Geen boer gezien trouwens), dan daarna nog eens een weike door, een paadje over en we stonden in het volgende dorp. Dan langs de andere kant van de rivier weer terug. Op het gemakske gewandeld, een keer verkeerd gelopen (moeten we echt dóór die wei? ja dus), we waren een dik uur onderweg. Heerlijk om zo binnen 2 minuten middenin de natuur te staan!
Onze poezen ondernemen ook verdere voorzichtige pogingen om een plekje te veroveren in de bestaande beestenhiërarchie. Er zitten al een stuk of 3 (dat zijn de regelmatige poezen, de onregelmatige zien we niet zo dikwijls)op de koer (korte uitleg: onze koer was vroeger een stroompje, dat is overdekt en van de mairie, maar ieder gebruikt het stukje achter zijn huis. Er zitten op de meeste plekken lage omheiningen van draad of hout tussen, kwestie van een scheidslijntje aan te geven, maar voor de rest is er niet veel privé). En dan hebben de buren ook nog een mooie witte husky-achtige, dat is natuurlijk helemaal eng. Tommie gaat nog steeds gelijk blazen, Grover is wat nieuwsgieriger, opener, maar van de hond moeten ze allebei niet weten. De buurpoes is net zo'n zeurkous als Tommie, en nu zat die poes daarstraks op ónze vensterbank, weliswaar aan de buitenkant, maar dat was volgens Tommie toch echt wel not done. We zien het wel, ze zijn amper 2 weken buiten, er kan nog vanalles gebeuren!
Tja dat taaltje uit de Midi, sappig hé, maar erg vervelend als je het niet direct snapt: mwans moet dan moins voorstellen en tamps is temps ;-) Reactie op 19-3-2009 23:42 van Loe
Die gepensioneerde heeft het goed voor, amper de deur achter z'n g... dichtgeslagen en hij is al de zon tegemoet. Reactie op 12-3-2009 22:10 van tante Rita
Het worden drukke tijden voor jullie! maar wel leuk denk ik
Gek hoe poezen op elkaar reageren; het heeft iets menselijk.
Nee, inderdaad, wij hebben geen grijze kat. Maar de grijze kat weet al wel waar zijn nieuwe speelkameraadjes wonen!
Het antwoord was trouwens "nee", sneeuw, regen, 2minuten blauwe lucht, ijzige wind, natte drets, droog, nee, in zo'n weer laten we niet graag het keukenraam openstaan. Zeker niet omdat de poezen dan na 2 minuten toch weer binnen willen (die weten ook wel waar het goed is als het buiten p*sweer is!)lees (2) reacties
Reactie op 6-3-2009 14:12 van Cynthia
zo gaat dat met kids, die maken vriendjes, die vriendjes komen mee naar huis, die blijven eten.... Reactie op 5-3-2009 21:56 van tante Rita
Als je de raam openzet, komt het nieuwe maatje mss! ook wel binnen. Rap gevonden die nieuwe speelkameraadjes!
Ondanks dat het buiten niet erg warm en ook nog aan het regenen was, wilden de poezen toch per se naar buiten. Dan maar het keukenraam opengezet, zodat ze daardoor naar binnen en buiten konden. Na een half uur van snuffelen, gras eten, blazen naar de buurhond, sluipen voorbij de buurhond, snuffelen aan de buurpoes, blazen naar de buurpoes en meer, was het tijd om nog even met de natte pels in de wind een beetje te chillen op de vensterbank.
En omdat ze zo toch best wel veel nieuwe indrukken te verwerken krijgen, is een dutje achteraf (binnen, kan de pels lekker drogen) echt wel op zijn plaats!
Deze kreeg ik vandaag via email binnen. Ik wil hem jullie niet onthouden. Diegenen die wel eens met Ryanair vliegen, kunnen er vast wel om lachen! (en voor de rest niks dan lof, van de week ook weer iets te laat vertrokken, maar toch 10min vroeger dan voorzien geland).
Haha, da's een goei ..
En wa vinde van deze:
Oorzaak crashTurkish Airlines:
In de cockpit lag een boek “ Nederlands voor beginners”:
- Ik land
- Jij land
- Weiland
Reactie op 4-3-2009 15:25 van tante Rita
De tijd vliegt, ineens is het alweer 1 maart en wonen we hier al 4 hele weken. Ongelooflijk! Maar wel heel erg fijn Gisteren de poezen voor het eerst buiten gelaten, voor hen een waar snuffelfeest, en wanneer ze te ver gingen, het blik tonijn opengetrokken. Niet dat het veel indruk maakte, al maanden gaat het eetmoment gepaard met een " Tooommieieie, Grooooveeeerrr, eeee-teeeen!", of ze nu naast me staan of niet. Kwestie van hen voor te bereiden op het naar buiten gaan, dacht ik onnozel. Zou ik ze met mijn zoetgevooisd stemgeluid zo weer naar binnen krijgen. Nee dus, er was meer dan alleen een kreet en een blik tonijn nodig om ze weer terug binnen te krijgen, een hoop tststs en "kom dan poes" en nog van datte vooraleer ze weer binnen waren. Er was dan ook zóveel te snuffelen! Vandaag weer buiten rond etenstijd. Weer snuffelen, gras eten, rennen met dit keer als extra: de buurpoes! Het beestje zat het vanuit een hoekje allemaal een beetje af te zien, Grover had hem in de smiezen en ging een beetje snuffelen, niks vijandigs, en dan weer verder. Wat later zag Tommie hem ook, toen de buurpoes in het midden van het koertje zat. Hier niks geen nieuwsgierig gesnuffel, maar een mwoaaah grr blaas gedoe. En sluipen. Ben hem dan maar gaan halen, anders zat ie nu nog al blazend en snuivend richting onze achterdeur te sluipen. Dat gaat niet vooruit! Morgen weer rond etenstijd naar buiten, tot ze goed weten wat waar en hoe en dan maar wat langer, maw, tot ze uit het zicht zijn. Spannend hoor! Voor ons dan hè...
En dan ben ik ook nog op reis geweest! Papa is op pensioen ondertussen, laatste werkdag was de 19e, en voor het feestje de 20e gingen we met 2 naar België vliegen. Een maagdarmbeestje stak daar een stokje tussen: Daan was gebeten door het beestje en was niet in staat om te reizen. Ben dan de woensdag alleen vertrokken. Donderdag met vriendinnetje C dankzij de Flair gedetoxt (gezichtsbehandeling/privesaunading) en 's avonds gaan eten. En dan nog eens een ouderwets lekkere Lait Russe bij Zurich in Antwerpen. Mmm, ge kunt niet geloven hoe lekker dat dat is, zo ne lait russen en dan nog eens wat honing over het melkschuim, yummie! Vrijdag de feestzaal in gereedheid gebracht, wat boodschappen gedaan en 's avonds het pensioenfeestje. Goei feestje, goed gegeten, goed gebabbeld en goed gedanst! Super! Zaterdag nog wat naweeën van het feestje (opruimen, rommel wegbrengen...), en kwam metemeisje Karlien op bezoek! Hare papa en moeke hadden ook allebei last van Het Beestje, dus die konden weer in bed kruipen. Samen met de ballonnen gespeeld, filmpkes gemaakt voor ome Daan (wat groeien kinderen hard!) en nog wat restjes van het feest gegeten. Zondag ging ik zoals tevoren gepland naar schoonpa en schoonmammie in Olland. Op het gemakske bijgekletst, en frietjes van de frituur gegeten! De volgende dag zouden ze me terugbrengen naar de luchthaven. Maar... ge voelt hem komen zeker? In de vroege ochtend werd ik ook gebeten door het beestje. Maag, darmen, alles eruit, slapkes, mottig etc. Niet bekwaam om op het vliegtuig te stappen. Er werden pillekes gehaald voor mij, en cola, en boekskes (danku pappie!), en voor de rest werd ik met rust gelaten :-) Dinsdag hebben ze me afgezet in Turnhout, waar ik met mijn ouders, ondertussen ook in de ban van Het Beestje, op het gemakske de rest van de week weinig heb gegeten en weinig heb gedaan :-) Vrijdag was ik weer reisvaardig en ben ik teruggevlogen. Daan was al een paar dagen ook weer in orde en die had weer wat klusjes van het lijstje afgestreept (super!), lekker gekookt (nog niet veel honger, maar wel erg yummie!) en had mijn afwezigheid-met-verlengingen ook overleefd (uiteraard!)
Vanaf morgen vliegen we er hier weer in, hoewel we vandaag ook weer wat van het lijstje gehaald hebben: deze morgen onze stoute schoenen aangetrokken, eens goed in onze handen getuft, en dan de wasmachine gaan ophalen. Zo elke keer heen en weer rijden voor een wasje was wel genoeg geweest, dus met 2 trapke voor trapke de wasmachine 2 verdiepen naar beneden gesjouwd, en dan hier weer op zijn nieuwe plek aangesloten. En hij werkt!
Als beloning voor het werken nog eens een authentieke maaltijd uit de Lage Landen op tafel, en het was zeer lekker....:
Bij mij heeft het beestje ook gekriebeld, maar ik heb het teruggestuurd. Het was leuk om met jou te dansen op het feestje! Reactie op 4-3-2009 08:28 van Karine
Wat een "Beestje" kan doen in een goed uitgekiende planning: alles in d'honderd laten lopen. En ons zoooo lang laten wachten op een update ;-). Gelukkig alle plooien zijn weer gladgestreken en kan alles zijn gewone franse gangetje weer gaan. Bedankt voor de tip van de kaasverf, daar loop ik met een boogje omheen. Reactie op 2-3-2009 11:58 van www.hilde.verenigdestaten.info
Blij dat je het virus niet per computer kan doorgeven ;-)
Groetjes, Reactie op 1-3-2009 22:14 van "mammie"janine
Lieve kindjes,moet toch een bels/frans beesje geweest zijn
Ons hollandse bloed hoefde hij gelukkig niet.Maar..nu vast voor de rest vh jaar weerstand opgebouwd!Fijn dat alles nu weer o.k.is.Aansterken met de overgebleven(?)frikandellen
en genieten van de frisse was uit eigen huis.Nog even ertegenaan,dan kunnen we allemaal om beurten het resultaat komen bewonderen! XX Reactie op 1-3-2009 21:11 van tante Rita
Hoewel mijn darmen heel de week gerommeld hebben, is het beestje toch niet aan zijn trekken gekomen bij mij. Fijn dat jullie allemaal genezen zijn ondertussen. En nu maar wat verder klussen en poezen uitlaten! nog veel succes! Reactie op 1-3-2009 20:29 van broer bert
Bij deze bevestig ik dat ook bij ons alle maagbeestjes definitief het huis uit zijn. De aanblik van zo'n lekkere, echt Belgische maaltijd doet me watertanden. Nog veel verhuis-in-stukskes moed !!
Wij, Daan (NL) en Kristel (BE) wonen sinds de zomer van 2007 in Frankrijk. Hier vanalles en nog wat over het leven en zijn lusten en wat weet ik ook al meer.
Dit is het nieuwe log, als je wil teruglezen tot begin 2007, klik dan hier
Contact
Mail ons of laat een berichtje achter in ons gastenboek!
VANAF NU OOK SKYPE! Skype ons op kristel911. bekijk gastenboek
Bak de spekreepjes.
Meng in een kommetje de room, eieren de parmesaanse kaas.
Maak de pasta klaar volgens de gebruiksaanwijzing en giet deze af.
Gooi het mengsel bij de (nog hete) pasta en roeren maar. Als alles goed gemend is, is het al klaar!
Uiteraard kun je veel variaties maken met dit gerecht; Gooi wat Bruschetta kruiden door het mengsel en de smaak is al totaal anders.
Of laat een gesnipperde ui en wat champignons meebakken met de spek.
De eenzaamheid der priemgetallen leest zeer vlotjes weg! Fijn geschreven, korte hoofdstukjes, ideaal tussendoor-even-tijd-dus-ik-lees-nog-een-stukje-boek.
Sashenka van Simon Montefiori is uit! Las zeer prettig, deed me beetje nadenken over oorlogse toestanden. Ben daar niet zo voor precies.
Haar naam was Sarah heb ik in januari uitgelezen. Mooi boek, moest af en toe efkes opzij gelegd worden wegens beetje heftig.
De jongen in de gestreepte pyjama las ik na "haar naam was Sarah". Vond dat laatste boek veel meer indruk maken, had met momenten een hekel aan de jongen (niet die in pyjama) uit het eerste boek.
A beginner's guide to acting English, is net uit. Wel aardig, niet fantastisch, maar een hoofdstukje elke avond is wel prettig.
En al maandenjaren ligt Vogels zonder vleugels van Louis de Bernières te wachten om uitgelezen te worden.