Ik geef het toe, ik ben er zo één, zo'n vrouw met een tassentic, nu ja, tic. Ik heb er een paar, of een paar paar. Maar het is niet zo heel erg, het paar paren kan je nog steeds op 1 hand tellen. En dat is niet omdat ik ze weggooi of wegdoe. Het is gewoon lastig de perfecte tas te vinden. Zucht... Ik kan nu eenmaal niet, zoals de gemiddelde man, mijn portefeuille in mijn binnenzak steken. Dat ziet er niet uit, dat is uit balans. En mijn sleutels, wat moet ik daarmee? En mijn telefoon, agenda, papierenzakdoekskes, tasje-met-pillekes-en-vrouwendinges, suikerklontjes, doosje-met-snoepjes, flyers, kassabonnekes, kleingeld, camera, reclammekes, mp3-speler-met-oortje en nog een paar kleine dingetjes? Dat kan toch niet zomaar in mijn jas en broekzakken? Voor de lezende man, daarvoor heeft een vrouw een tas. En trouwens ook voor in de zomer de portefeuille van de man in te steken :-) , als het te warm is voor een jas met binnenzak :-)
Zo was ik dus onlangs op zoek naar een nieuwe perfecte tas. 1 die tevreden is naast de grasmachine, stapel was, in de auto, op de grond, aan de kapstok, in het bos, in de stad, aan de kust, op het vliegtuig, 1 die tegen een stootje kan dus. En die ook nog een beetje hippig sportievig is. En een lange schouderband heeft, die ik gekruist kan dragen, want ik heb er een hekel aan als die dingen dan zo onder mijn oksel zitten. En 1 waar veel in kan (zie vorige paragraaf). Na weken zoeken en rondkijken op internet kwam ik uit bij Crumpler. En na maanden op de Crumpler site te kijken, het moet tenslotte niet alleen het juiste model zijn (te groot, te klein), maar ook de juiste kleur (te wit, te groen, te dit, te dat). En die dacht ik gevonden te hebben in de Shrinky Dink. Klinkt ook nog stoer hè? Kleurtje warm grey. De maat met een lintmeter uitgemeten en vergeleken met de huidige tas (leuk maar te diep! Ik geraak er dingen in kwijt! Sta regelmatig te rommelen en te grommelen op zoek naar mijn sleutels), en ja, dat zou hem wel eens kunnen zijn. Dus besteld, zou na 4 tot 7 dagen worden verstuurd. Na 12 dagen werd ik licht nerveus. Qua timing ging het nog wel lukken om hem naar het oude adres te laten sturen, maar na 12 dagen werd het wat krap. Dus ik gebeld. Naar hun klantenservice voor Europa. Die zit in Keulen, dus ja, da's Duitsland. Krijg ik iemand aan de lijn die geweldig Allo Allo Engels praat. − Koed joe pliez giev mie jour ordernomber. − Yes of course, the number is 097y735 (of zoiets) − Aow ijez, aahj khen zie joev ordered ze Shwinky Dinky De wát? Ik heb een tas besteld, geen Teletubbie! In 1 zin van stoere tas naar euh tja, minder stoere tas. Heel mijn perfecte tas beeld in duigen. (lichtjes dramatisch overdreven, sorry)
Maar goed, hij zou maandag of dinsdag verstuurd worden, woensdag eindelijk een mailtje dat ie verstuurd is, en nu maar wachten. Op mijn paarse tas met een driehoek op, of mijn rode met bellenblaasding...lees (3) reacties
Reactie op 30-1-2009 09:42 van vrouw mét tas
Alle bezit onder de 40 (paar?!:-)) is echt geen tic!!!
Reactie op 30-1-2009 09:42 van tante Rita
Je maakt me echt nieuwsgierig!
Graag een foto van de nieuwe tas, als ie toegekomen is Reactie op 29-1-2009 22:00 van De lezende man
In de zomer op pad gaan....Neem jij je sleutels mee schat, ik heb geen zakken...euh...
Dat de afgelopen dagen een zware storm het Zuid/zuidwesten van Frankrijk teisterde, was overal te horen en te lezen. Vrijdagavond zagen we op het nieuws dat alle departementen ten westen van ons rood gekleurd waren, dus de hoogste alarmfase. Rukwinden van meer dan 120km per uur waren er voorspeld. Zaterdagmorgen was het hier rustig, een beetje een warm windje, aangenaam werkweer. We vertrokken dus ook vol goeie moed richting nieuwe huis. Terwijl we aan het werken waren, hoorden we wel dat de wind in kracht toenam, logisch, de wind stopt niet als ie aan de rand van een departement komt, dat waait nog wel een stukje door. Zo tegen de middag hadden we (uiteraard!) weer wat spullen van de bouwmarkt nodig (gemiddeld 1x/klusdag maakt men wel een ritje...). Onderweg: takjes op de weg, hier en daar een grotere tak, maar amai, bij de bouwmarkt was het ietske erger: het dak van hun buitenloods (zo overdekt en aan 1 kant open) lag half over hun opslagterrein, en de wind bleef er maar aan trekken. De elektriciteit was daar ook al uit, dus helaas, ze waren bezig de laatste klanten eruit te schoppen, we konden dus niet meer binnen. Gezien de wind toch maar eerst langs het oude huis om de luiken te gaan vastzetten. Thuiskomen en dan een luik door het raam/de auto van de buren/de kop van 1 van de overbuurduiven aantreffen leek ons maar niks. Onderweg nog omgewaaide bomen gezien (in het veld) en ook een schoorsteen met de schotelantenne er nog aan lag ergens op de stoep.
Thuis was alles nog in orde, alleen, dedju, geen stroom. Ach ja, gebeurt wel vaker, luiken vast en naar het nieuwe huis. Daar gelukkig nog wel stroom, dus we konden vrolijk verder zagen, boren en timmeren. Uiteindelijk pas om half 10 naar huis. Onderweg was het al verdacht donker. Héééél erg donker. Zucht, nog geen stroom. Maakt niet uit, kaarskes en een pillicht, dat lukt ook wel, dan maar douchen en naar bed. Probleem 2: douchen: geen water. Niks, noppes, die 3 druppels kon ik echt niet meetellen. Daar sta je dan. De tanden maar gepoetst met flessenwater en dan in bed. Nog effe de laptop erbij, die had nog wel een dik uur stroom, serietje kijken en oogjes toe.
Zaterdagnacht toch nog een beetje 1 oor opengehouden, voor het geval de stroom weer zou aangaan (de microgolfoven piept dan, en hadden we nu de lichtknop in de slaapkamer uit of aan staan??), maar helaas, nog niks. Zondagmorgen nog steeds niet. H&E op 15km van hier hadden ook geen stroom, maar wel water. Een omtoer gemaakt richting La Bastide, beetje ramptoeristen (alleen maar wat bomen hier en daar) en kijken hoe het zat met de stroomvoorziening in de omgeving. Lavelanet en Laroque, geen probleem. La Bastide gelukkig ook nog alles in orde. Daar dan maar snel de nieuwe vriezer uitgepakt en aangezet, en de laatste stukjes douche gaan invoegen. Toen de vriezer koud genoeg was, de spullen uit de oude vriezer gaan halen (nog steeds geen stroom) en in de nieuwe vriezer gestoken. Na 24u was het nog wel koud genoeg, maar geen idee hoe lang het nog zou duren. De rest van de dag de vloer in het kantoor gelegd, nadat we zaterdag het kantoor hadden leeggehaald, het plafond behangen (ik zou er ook niet op gekomen zijn, maar het was al zo, en ik had het eraf getrokken, moest dus iets nieuws op), en de muren geschilderd, was de vloer daar aan de beurt. Toen halfweg de namiddag ineens ook de stroom in La Bastide uitging, kreeg ik het wel even benauwd. Maar 1minuut later was alles weer ok. Kreeg daarna nog een telefoontje van een klant die in Tarascon in zijn vakantiehuis was, en die wist me te melden dat ze net weer stroom hadden. Ah zo, dus even stroom uit hier, betekent daarna stroom aan in een andere regio! Stemde ons hoopvol. We hadden ons al min of meer verzoend met slapen in La Bastide op de luchtbedden, en daar ook douchen, maar de hele verhuis zagen we niet echt zitten. Toen we uiteindelijk rond 18u naar huis reden, zaten we op het puntje van onze autostoel (bij wijze van, hè) om te kijken of we ergens straatlantaarns konden zien die aan waren. O, een lichtje! − Nee, dat zijn precies kaarsjes − En daar dan! − Twijfelachtig... Dichter bij Belesta was er 1 gehuchtje al gehuld in het licht van de straatlantaarns. Yes! En dan op de grote weg, rechts: geen straatverlichting. Links: wel straatverlichting. Wij moesten naar links. En maar kijken en vooruit turen... Woehoe!! Stroom! Thuisgekomen bleek er wel stroom maar geen water te zijn. Ach ja, dan maar gekookt en met het weekendtasje terug naar La Bastide om te douchen, dat kon er nog wel bij. Ondertussen hadden H&E nog geen stroom, zij hebben nog moeten wachten tot maandagmiddag!
Gisteren hebben we dan maar een tochtje gemaakt langs onze klanten, schade gaan opnemen en doormailen. Als er schade is, moet je dat blijkbaar binnen 5dagen bij de verzekering melden, en sowieso is het wel fijn om, mocht er een boom door je dak heen steken, daar snel wat aan te kunnen doen. De meeste plekken waren in orde, alleen bij 1 klant was er nog geen stroom, en was er een grote cypres doormidden gebroken. Geen schade aangericht gelukkig. Momenteel doet alleen de TV het nog niet, en is het signaal van het GSM netwerk erg zwak, maar dat zijn maar kleine dingen, daar zeuren we niet over.lees (5) reacties
Reactie op 28-1-2009 16:37 van "mammie" Janine
Gelukkig zeg,bij jullie geen schade!Bij ons stond in de krant dat de luchtdruk hier zo laag was dat het een record was.Dus bij jullie vielen waarschijnlijk daardoor de klappen.Sorrieee!
Gelukkig ging het in jullie huisje(s)allemaal goed.Voorspoedige verhuis!!
en tot snel! Reactie op 28-1-2009 09:45 van Daans maman[H]
Ben blij dat we weer stroom hebben,en dat onze spullen in jullie vriezer konden...Nadeel van een waterbed;wordt erg koud!!!Logeerbed was te kort voor E;,die sliep dus op de bank.
Maar afin;vandaag schijnt de zon weer.... Reactie op 27-1-2009 14:50 van tante Rita
De kleine ongemakken erbij genomen, zijn jullie er toch nog goed van af gekomen!
En goed dat je nog naar de klanten gaan kijken bent (allee hun huizen en tuinen) Reactie op 27-1-2009 12:19 van Pa
Gelukkig had je een tweede onderkomen en konden de frikadellen gelijk in de nieuwe vriezer want als die ontdooid waren dan pas spreek je van een echte ramp.
Het is maar gekheid.
Gelukkig niets gebeurd. Reactie op 27-1-2009 11:11 van Karine
Gelukkig zijn jullie gespaard gebleven van veel schade, zelfs de ongemakken als zonder electriciteit of water vielen nog mee. Spannend he dat rustige leventje in la douce France ;-)
Sorry voor al die andere handige klussers die ik in mijn vorige bericht vergeten ben. Reactie op 26-1-2009 10:26 van Will
Gaaf dat jullie huis er zo mooi uit komt te zien. Daan kan dus meer dan mooie sites bouwen!! Heel veel groeten van een Monumentenschilder.
Reactie op 25-1-2009 11:32 van loe
dat ziet er knap uit. Het fornuis smeekt om cullinaire hoogstandjes. Reactie op 24-1-2009 17:04 van tante Rita
Daar zijn geen woorden voor!
proficiat! Reactie op 24-1-2009 10:34 van Cindy
Dat ziet er heel mooi uit! Nog even volhouden! We willen het heel erg graag in het echt komen bewonderen(en t fornuis gebruiken, alleen gaan we de gezellige samen-afwassen-momenten misschien toch wel missen:-)),maar tot zolang: fijn dat jullie ons met foto's op de hoogte houden. Reactie op 23-1-2009 10:40 van Myriam
Dat ziet er al hééél mooi uit!Het ergste is nu zeker al achter de rug, nog een beetje "afwerking" en dan verhuizen! Reactie op 22-1-2009 18:59 van Dimi de Tolosa
Ah, de crémaillère komt er met rasse schreden aan :-) Reactie op 22-1-2009 15:39 van moeke
amaaaai, waauw, dat is knap!
't ziet er super uit en dat kom ik met eigen ogen in 't echt eens bekijken! Reactie op 22-1-2009 14:37 van bert
Waaw ... !! (mijne mond is zover opengevallen dat ik mijn onderkaak met twee handen moet vasthouden en ik dus geen handen meer vrij heb om verder te schrijven ;-) Reactie op 22-1-2009 09:09 van Karine
Ja zeg, een hemelsbreed verschil met de startfase. De vaatwasser/afwasmachine is al in gebruik, nu kriebelt het toch wel om de rest ook op volle kracht te benutten zeker? Reactie op 22-1-2009 00:59 van "mammie" Janine
Nou zeg, niet meer te herkennen!! en wat een mooi fornuis!!!!Nog ff en jullie kunnen 'thuis' koken en eten. Ben benieuwd wat jullie voor culinairs klaarmaken.We zullen het vast weer zien...
... als we vanaf nu liever met een kratje afwas heen en weer rijden om hem in het afwasmachien te steken, dan in ons huidige stekje de afwas met de hand te doen...?
Nee, dat is niet erg...
Hoewel:
liefde is...samen de afwas doen! Reactie op 22-1-2009 15:46 van moeke
ik zou het ook doen , al moest ik de af te wassen spullen in mijn fietstassen laden.Als je daar dan bent en het machientje ronkt kan je nog even iets anders doen!! Reactie op 19-1-2009 13:09 van Myriam
Gewoon gebruiken die machine!!
Dat is nu een maal luxe! Reactie op 18-1-2009 08:30 van Daans maman
Nee!! Tuurlijk niet.
En je moet natuurlijk weten of ie het doet nadat ie gestruikeld was..... Reactie op 16-1-2009 19:40 van bert
NEEN, natuurlijk niet !! Als je eindelijk kan beschikken over de beste keukenuitvinding in jaaaaren, dan moet je daar zo snel mogelijk gebruik van maken.
Nu we eindelijk een concrete datum hebben dat we willen verhuizen (31 januari 2009!) en niet steeds maar weer roepen "over 3 weken", moeten er ook wat dingen geregeld gaan worden. De elektriciteitscapaciteit moet verhoogd worden, de telefoon verhuisd, het nieuwe adres kenbaar gemaakt worden her en der, spullen verhuisd, geverfd, ingepakt, uitgepakt etc etc.
Gisteren hebben we de eerste keer al dozen meegenomen, jaja, en er staan er alweer een paar klaar om overgebracht te worden. We hebben er nog een stuk of meer-dan-10 die nog nooit uitgepakt zijn wegens ofwel geen plaats ofwel geen tijd ofwel niet nodig, dus die kunnen eerst over. De elektriciteitsaanpassing is ook al geregeld, de 29e komen ze een nieuwe meter hangen, met dag-en nachttarief (nachttarief is van 2 tot 7 en van 12u30 tot 15u30, dus een wasje overdag kan ook makkelijk). Had zitten rekenen (van tevoren) en hij aan de telefoon ook voor mij (maar dat geloof ik uiteraard pas als ik dat eerst zelf heb uitgevogeld) dat dat iets goedkoper zou zijn, dus da's mooi, en ook vooral omdat onze warmwaterverzamelaar (zo'n tank van 150liter), dan enkel op nachttarief werkt en geen 24u per dag staat op te laden (energievreter! O o o, wat zijn we toch energiebewust bezig...)
Vandaag gebeld om de telefoon/internetcombi te laten verhuizen. Graag per 31 januari alstublieft. We hadden van ervaringsdeskundigen al vernomen dat met wat geluk je wel op de dag zelf telefoon hebt, maar dat internet toch wel een paar weken(!!) kan duren. Dat is natuurlijk niet te doen, met Daan als télétravailleur, en ook niet omdat we toch dagelijks minstens 2x moeten checken op bedrijfsmailtjes. Daan had dan zijn stoute schoenen aangetrokken en de buurman gevraagd of we op hun draadje zouden mogen meeliften tot onze aansluiting is geregeld. Geen probleem! Oef, ik vandaag dus mijn stoute schoenen aan, de grootste glimlach op, een laatje geduld opengetrokken en gebeld. Werd vrij snel te woord gestaan, viel al goed mee, alleen werd midden in het gesprek de lijn verbroken. Zucht. Weer gebeld, menuutje doorgeklikt, gezemel over dat je alles (of veel) ook op internet kan vinden maar weer aanhoord, en dan weer een menselijke stem. Iemand anders dit keer, dus weer alles opnieuw uitgelegd en doorgegeven. Jaja, verhuizen is geen probleem, je gaat wel minder snel internet krijgen (wist ik al, zelf uitgezocht hé!), en ook een nieuw telefoonnummer. − Een wat? − Een nieuw nummer. Ja, da's logisch ja, 8km verhuizen, binnen zelfde departement, zelfde contract behouden, maar toch een ander nummer. Heb me er maar niet te druk om gemaakt, zeker niet toen ik de man telefoonnummers hoorde mompelen, en nog eens een ander, en nog eens een ander. Hij excuseerde zich dat het zo lang duurt, maar hij moet een nieuw telefoonnummer zoeken. − Met de hand??? − Ja, ik moet er zeker van zijn dat dat nummer niet aan iemand is toegewezen. Zie je het al voor je? Zo iemand die een cijferreeksje zit te verzinnen en in te tokkelen om te kijken of het al is toegewezen? Mijn grote glimlach werd ingeruild voor een gniffel. In de 21e eeuw zouden ze zoiets toch wat automatischer moeten kunnen...
Maar goed, volgende week al komt iemand langs om de lijn te leggen (iemand die verdacht veel op mij lijkt, heeft de kabel tijdens het verbouwen doorgeknipt), en we zouden de 31e moeten kunnen bellen op het nieuwe adres. Internet kan nog wel een paar dagen duren. We zien het wel, we zijn voorbereid! (danku alvast nieuwe buurman en buurvrouw!)
En dan nog heel even mijn ervaring over de Franse verf: ik had er al veel mensen over horen klagen (Engelsen, fans van Duluxverf), maar tot nu toe viel het nog wel mee. Eergisteren kwam ik erachter wat ze bedoelen. Wel eens kaassaus gemaakt? Lekker hè! En vooral zo'n goeie dikke die van die draden trekt. Stel je nu hetzelfde voor, maar dan als verf. Dradentrekkende plakverf. Plezant zenne! Eerst 3keer met de roller ronddraaien boven de pot dat alle draden los komen en rond de rol gedraaid worden, dan de roller op de muur zetten, beetje heen en weer rollen, zucht, met goed wat kracht heen en weer rollen, ah, al beter. En weer van voor af aan :-) Goed dat het maar alleen de muren van de keuken waren. De rest tot nu toe is zonder klachten gebeurd, dit was ook een ander merk van verf, niet voor herhaling vatbaar dus!lees (4) reacties
Reactie op 16-1-2009 18:52 van tante Rita
Niet ergeren aan verf! Hoewel dat zeer goed te begrijpen is, lost het niets op!
Nog veel succes!
Reactie op 16-1-2009 10:59 van Karine
niet alleen Engelsen zijn Dulux-fans, maar als "nood breekt wet" van toepassing is begint mijn nek op voorhand al op te spelen als die weet dat ik kaassaus ga proberen te smeren (lees rollen). Dus graag dat fameuze merk zodat ik er in een boogje kan rondlopen ;-). Jongens dat moet corvee geweest zijn, ik hoop dat het resultaat niet alleen pijn maar ook spierkracht heeft voortgebracht????!!!!! Van een training gesproken. Reactie op 13-1-2009 19:16 van Myriam
Amaai, er komt toch wat kijken hé bij zo'n verbouwingen en verhuis! Nog veel goede moed en hopelijk zitten jullie op 1 februari in jullie eigen huis! Reactie op 13-1-2009 10:35 van moeke
mannekes, toch, dat is weer even miserie, probeer alvast je smile niet te verliezen al zal het soms wel een omgekeerde smiley zal zijn , goeie moed maar want de verhuis is duidelijk in zicht!
Dat ik het er niet uitgebreid over heb, betekent niet dat er niks gebeurt, integendeel! Vorige maand waren we voor de kersttrip begonnen al naar IKEA geweest voor de keuken (grootste deel inderdaad ok mee kunnen nemen), en een badkamerkastje. Verder waren we ook begonnen met de keukenvloer te leggen. Na veel denken en meten hadden we besloten daar een houten vloer neer te leggen. Wilde graag een gietvloer, maar dat is hier nog niet echt in (of eerder echt niet in), en vloertegels leggen zag ik niet zitten om zelf te doen (en ook: wat neem je dan voor tegels? Nog niks gezien waar ons hartje sneller van ging kloppen). Houten vloer dus, parket als het ware, en daar dan zelf een kleur op aanbrengen en nog wat laagjes versteviging op, dat was het plan. Toen we voor de vakantie vorige maand vertrokken, zag het huis er zo uit:
Sinds we terug zijn ligt de keukenvloer er volledig in, heeft ie ook een kleurtje en 3 verstevigingslagen, is het badkamermeubel geplaatst (enkel nog muren schoonmaken en alles dichtkitten), en hangt er ook een verwarming in de badkamer, en zijn we begonnen met de afwerking in de keuken. Alle kastjes staan in elkaar en op hun plek, en ook het gasvuur en afwasmachien staan op hun plek. Ze moeten nog wel aangesloten worden, maar dat is voor morgen. De ingemaakte kast in de keuken is ontdaan van het viezige behangpapier en voorzien van een fris behangetje, en sinds daarstraks ook van nieuwe planken.
De rest van de week gaan we verder met aansluiten in de keuken en afwerken in de badkamer, en ook al beginnen met het gips voor de woonkamer. Daar ging ik eerst wat muren grof stucken/bezetten/plakken, maar dat zou dan een derde soort wand zijn in de woonkamer, en ik heb geen zin in zo'n "mennekesplek", een mix van muren en afwerking dus :-)
Vandaar dus ook gips tegen de muren (plafond daar moet ook nog gebeuren). Als het weer wat meewerkt, gaan we ook proberen de nieuwe ramen te steken in kantoor en woonkamer. Ze zijn heel erg oud en sluiten niet meer goed, dus niet echt veilig en zeker ook niet isolerend. Dus nog genoeg te doen :-)
Om het geheel te illustreren nog eens een collage. Ik ben helaas vergeten foto's te maken van de badkamer, maar die houden we tegoed.
al goed de armen uit de mouwen gestoken en/of serieus in 't zweet gewerkt in jullie nieuwe stek. We duimen voor het halen van de deadline, in deze fase zie je ook sneller resultaat. Op z'n "de Block"'s gezegd: Chick hè. Reactie op 13-1-2009 11:28 van tante Rita
Knap zeg!
Wat jullie al gerealiseerd hebben; het ziet er echt goed uit, nu al. Het geheel wordt ruim en luchtig. Reactie op 13-1-2009 10:43 van moeke
wou nog melden dat het schattig romantisch, nostalgisch kastbehangetje is! Reactie op 13-1-2009 10:41 van moeke
knap gewerkt zeg,dat word een gezellige keuken, ziet er goed uit, sjieke plankenvloer!DUS met passen en meten is er heel wat tijd verstreken maar het resultaat mag er zijn !! Reactie op 12-1-2009 22:26 van pa
Nou, dat is niet mis, keuken zit er goed uit en dan is hij nog niet eens klaar.
Goed bezig, ga zo door.
Moet het toch zeker lukken een deze maand begin volgende maand Reactie op 12-1-2009 21:46 van Kristel zelf
Woensdag de 17e waren we dus vertrokken voor onze kersttour door Nederland en België. Na het geren en gejaag van de weken ervoor op het gemakje opgestaan, eten voor onderweg gemaakt (bokes met spek en eikes! Altijd een hit, doet denken aan schoolreisjes en zomerse treindagtochtjes), dakkoffer geplaatst, huis (minimaal) opgeruimd, ingepakt, ingeladen, poezen in de mandjes gepropt en samen met (schoon)mama H op de achterbank gezet. De poezen gingen weer op pension en H liftte mee.
Na het fiasco van de vorige keer, had ik nu al een hotel geboekt en was het gewoon een kwestie van kilometers vreten tot iets boven Parijs.
Dag 2 werden we na 9u ergens wakker in ons plastic hotel, uitgerust en klaar om de rest van de reis aan te vatten. 's Namiddags zaten we al op de koffie bij Daans nichtje, en 's avonds aan tafel bij zijn zusje.
De volgende dag ben ik na meer dan een jaar met vriendinnetje C nog eens zalig tot rust gekomen in de sauna, terwijl Daan met zijn vader een mannendagje (hoewel, samen shoppen, en dan nog met nieuwe schoenen thuiskomen!) hield, inclusief de nieuwste James Bond film. Zaterdag leerden we canasta spelen bij Daans pa en "mammie" Janine, met wijn en hapjes erbij, zondag aten we nog eens Indonesisch in den Haag (oh, en vooraf nog M's heerlijke kippensoep!), maandag zaten we aan het haardvuur in Turnhout, dinsdag te supporteren voor de babyrun in Antwerpen, woensdag was het stoemepakskes en naardemis in Turnhout, donderdag had de bomma voor iedereen een hapje boboti klaar, vrijdag las Karlien haar nieuwjaarsbrief voor, en zaterdag stelden we ons vertrek maar uit en uit en waren we uiteindelijk zo tegen 16u weer op weg het plastic hotel, met supersandwichkes van de Turnhoutse en Pulse bakker, brownies uit een anonieme Turnhoutse keuken, koekjes van de Pulse bakker en bananen uit de kelder als krachtvoer voor onderweg.
En dan heb ik het nog niet gehad over de gezellige morgenden, middagen en avonden, de frietjes van de frituur in Itegem (ik wil geenszins ieders culinaire inspanningen teniet doen, maar dedju, die frietjes, een aanrader!), de live knuffels die toch veel fijner zijn dan de virtuele, de lieve zorgen van iedereen, de dingen die in huis gehaald werden omdat we dat hier niet hebben (de boterhammen met prepare, kipcurry, rambol etc :-) ), het gevoel dat er geen maanden zaten tussen de laatste keer dat we elkaar zagen, maar eerder dagen, en nog meer van dat moois.
Het was druk, zo elke avond ergens anders eten, in 4 verschillende bedden slapen, en tussen al het bezoek door nog boodschappen doen, maar het was super. Bedankt allemaal en tot gauw! De eerste bezoekdata worden al op de kalender genoteerd (zal ik de route naar het nieuwe adres al sturen, tante E en nonkel M? ;-) ), en we kijken ernaar uit! We hebben nu na maanden roepen dat we "over 3 weken" gaan verhuizen nu voor onszelf 31 januari (dit jaar, duh) als datum gezet, we zullen blij zijn als we daar wonen en graag ieder die langs wil komen een rondleiding door het huis en een plekske om te slapen aanbieden!
Heb mijn camera niet dikwijls gebruikt, maar hier een kerstfamiliesfeerachtige collage.
Allez 't was weer volop genieten met de metemeisjes en de eetfestijntjes her en der. Dat wil zeggen batteriekes opgeladen om er terug in te vliegen en mogelijk de deadline te halen? We duimen mee. Reactie op 7-1-2009 20:38 van Vriendinnetje C
Super dat de bomma ook tot de boboti bekeerd is en hem zelfs op het menu zet! Reactie op 4-1-2009 21:52 van tante Rita
Ik denk dat jullie ondanks al de drukte toch wel fijne dagen gehad hebben. Ik vond het in ieder geval leuk jullie weer eens in levende lijve te zien.
Ik duim dat jullie de 31e kunnen verhuizen; en wordt het een weekje later, dan is dat maar zo. Het einde is in ieder geval in zicht. Nog veel succes met de werken. Reactie op 4-1-2009 10:06 van Daans maman
Hé;ik ben een keertje de eeste.....
Was helemsal niet slecht hoor;zo meeliften op de achterbank!
Lekker relaxen,terwijl jullie de kilometers moesten vreten;nogmaals bedankt!
Tijdens onze week in het hoge noorden, waren we ook een namiddag in Antwerpen, reden: Eva Luna ging lopen in de babyrun, een sponsorloop voor (kleine) kinderen om geld op te halen voor kinderen met een handicap. Een dit jaar nog een beetje weggestopte bedoening op het Zuiderterras, maar een super initiatief dat misschien volgend jaar iets grootser aangepakt kan worden.
Uiteraard had ik ook mijn camera bij, een klein fotoverslagje dus.
Wat een vrolijke kaart!
Dat Tommy incognito wil gaan is te begrijpen, wie weet wie heeft het dit jaar op hem gemunt ? Je weet maar nooit met nieuwe buren. Alvast een mooie overgang gewenst naar het bijna-klaar-voor -de verhuis-nieuwe-thuis!!!! Reactie op 1-1-2009 17:50 van tante Rita
Voor jullie ook de beste wensen: een goede gezondheid, vlot verlopende werken, een goedlopende transplantatie van 't een stulpke naar t'ander en veel succes met het werk-werk!
Leuke kaart! Reactie op 1-1-2009 15:58 van Daans maman
Nou,jullie natuurlijk ook een gelukkig en vooral gezond 2009!
leuke kaart[Tommie lijkt een beetje op een uil]zegt Eric] Reactie op 1-1-2009 14:46 van bert, nele en karlien
Waaw, interactief gezien zijn wij de eersten die jullie de beste wensen terugwensen. Dus bij deze : het allerbeste voor 2009 ! Veel geluk in je eigen stulp waar jullie hopelijk snel naartoe kunnen verhuizen ! Dikke kus ...
Wij, Daan (NL) en Kristel (BE) wonen sinds de zomer van 2007 in Frankrijk. Hier vanalles en nog wat over het leven en zijn lusten en wat weet ik ook al meer.
Dit is het nieuwe log, als je wil teruglezen tot begin 2007, klik dan hier
Contact
Mail ons of laat een berichtje achter in ons gastenboek!
VANAF NU OOK SKYPE! Skype ons op kristel911. bekijk gastenboek
Bak de spekreepjes.
Meng in een kommetje de room, eieren de parmesaanse kaas.
Maak de pasta klaar volgens de gebruiksaanwijzing en giet deze af.
Gooi het mengsel bij de (nog hete) pasta en roeren maar. Als alles goed gemend is, is het al klaar!
Uiteraard kun je veel variaties maken met dit gerecht; Gooi wat Bruschetta kruiden door het mengsel en de smaak is al totaal anders.
Of laat een gesnipperde ui en wat champignons meebakken met de spek.
De eenzaamheid der priemgetallen leest zeer vlotjes weg! Fijn geschreven, korte hoofdstukjes, ideaal tussendoor-even-tijd-dus-ik-lees-nog-een-stukje-boek.
Sashenka van Simon Montefiori is uit! Las zeer prettig, deed me beetje nadenken over oorlogse toestanden. Ben daar niet zo voor precies.
Haar naam was Sarah heb ik in januari uitgelezen. Mooi boek, moest af en toe efkes opzij gelegd worden wegens beetje heftig.
De jongen in de gestreepte pyjama las ik na "haar naam was Sarah". Vond dat laatste boek veel meer indruk maken, had met momenten een hekel aan de jongen (niet die in pyjama) uit het eerste boek.
A beginner's guide to acting English, is net uit. Wel aardig, niet fantastisch, maar een hoofdstukje elke avond is wel prettig.
En al maandenjaren ligt Vogels zonder vleugels van Louis de Bernières te wachten om uitgelezen te worden.